ملا شيخعلى گيلانى
80
تاريخ مازندران ( فارسى )
فلك المعالى امير كالنجار « 1 » انوشيروان بن منوچهر پس از پدر بر ملك نشست و در احدى و اربعين و اربعمائه وفات يافت . بعد از وى كاوس بن [ اسكندر بن ] قابوس پادشاه گشت كه كاوسنامه از مؤلفات اوست . وى در سبعين و اربعمائه وفات يافت و دولت اين طبقه به كاوس بن اسكندر انقراض پذيرفت و قلاع ايشان به تصرف حسن بن الصباح ملحد درآمد . بادوسبان و اولاد او كه ملوك رستمدارند بادوسبان بن جيل گاوباره بن جيلانشاه بن فيروز بن نرسى بن جاماسب بن فيروز بن هرمز بن يزدجرد بن بهرامگور بن يزدجرد الاثيم بن بهرام بن بهراميان بن بهرام بن هرمز بن شاپور بن اردشير بن بابكان . بادوسبان در سنهء اربعين هجرى از افعال برادر خود دابوية بن گيل گاو - باره متنفر گشته ، از مازندران به رويان رفت و عدالت آغاز كرد . ادانى و اعالى آن ديار با طوع با وى آرام گرفتند . وى مدت سى و پنج سال ملك رانده وفات يافت . خورزاد بن بادوسبان نيز سى و پنج سال نشسته ، فوت شد . بادوسبان بن خورزاد و اهل اسلام را كه در عهد ابو جعفر منصور تسخير ولايت طبرستان كرده بودند . . . . « 2 » ونداد بن هرمز در مازندران خروج كرده اعراب را بر اند و چهل سال به ملك نشست و آخر وفات يافت . شهريار بن بادوسبان ملكش سى سال . وندا اميد بن شهريار « 3 » سى و دو سال ملك رانده وفات نمود .
--> ( 1 ) - ظاهرا : ابو كالنجار . ( 2 ) - افتادگى دارد ( 3 ) - ونداد اميد پسر بادوسبان دوم پسر خورزاد پسر بادوسبان اول است .